maandag 25 mei 2009

Twijfels

Het meisje was al ouder. Een jaar of dertig. Maar nog steeds ging ze dagelijks om met haar perfecte vriendinnen van vroeger, de tijd dat ze nog in de perfecte wereld leefde met haar perfecte ouders.

Eén van de vriendinnen was bijna jarig. Samen met Aliciana één van de vriendinnen, zou meisje naar de stad gaan om een cadeau te kopen. Weken van tevoren maakte ze al plannen voor een perfect cadeau. 's Avonds belde de vriendin op. Moe van de lange dag liep het meisje net richting haar slaapkamer. Snel rende ze naar de huiskamer terug om op te nemen. Het was Aliciana. Ze belde om te vertellen over haar geweldige idee. Ze zou samen met Noralia, die ook één van de vriendinnen was, een cadeau gaan kopen om aan de jarige vriendin te geven. Het meisje had geen zin om te zeggen dat zíj toch af hadden gesproken. Daarna vroeg het meisje óók nog om allerlei e-mailadressen van de perfecte mensen. Een half uur later was het telefoongesprek eindelijk klaar.

Zuchtend liet ze zich uiteindelijk op haar bed vallen. Radeloos door de twijfels in haar hoofd sms'te ze een vriend. Hij was niet de doorsnee perfecte jongen. Maar in haar ogen was hij meer dan perfect. Hij was gewoon zichzelf. Hij had niet de dure merkkleren die de perfecte mannen van haar vriendinnen hadden. Maar hij was hij. Niet veel later belde hij haar op. Ze vertelde over haar twijfels. De twijfels waar Aliciana voor had gezorgd. Haar vriendinnen leken perfect, ze waren met elkaar het perfecte groepje. Maar door dit voorval ging ze aan de vriendschap twijfelen. Het waren de kleine dingetjes in de vriendschap die haar soms aan het wankelen maakte. Maar de vriend bleef praten, hij stelde haar gerust. Een einde aan haar twijfels. Langzaam viel ze in een diepe slaap.

dinsdag 19 mei 2009

Vriendschap

kijk schat;

ik zie ook wel,
we groeien uit elkaar.
het doet me pijn.
en als ik even voor me uit staar,
dan denk ik aan alles wat we samen mee hebben gemaakt.
de dingen die me pijn deden,
die me hebben geraakt.
ik wil dat je weet,
dat ik er altijd voor je zal zijn.
dat ik naast je zal staan,
in al je zorgen,
in al je pijn.
maar lieve schat,
dat gevoel van vriendschap is steeds vaker kwijt.
ik weet niet wat het is,
misschien het verlangen naar mee vrijheid.
we hebben gevochten,
geleden,
gestreden.
maar alsjeblieft,
laat onze vriendschap niet behoren tot het verleden

woensdag 13 mei 2009

Schaamte

Op een dag toen het meisje in de spullen van haar ouders zocht vond ze een brief waarin stond geschreven :

Lieve dochter, Jarenlang heb jij een zus gehad,zonder het te weten. Haar naam is Serente. Ze leeft samen met haar man in Vanillia. Als je er behoefte aan hebt kun je haar opzoeken. Duizend rozen kussen, je ouders.

Het meisje vroeg zich af hoe de brief daar kwam en wie haar zus was. Na lang denken besloot ze om te gaan. Ze had zich van te voren al een beeld van haar perfecte zus gemaakt. Lang, slank, blond en een leuke man. Toen ze in Vanillia aankwam vroeg ze naar haar zus. Door een wat oudere man werd haar de weg gewezen. Ze klopte vol zenuwen op de deur.

De deur werd opengedaan. De vrouw die daar stond was alles behalve het beeld wat ze van tevoren had gehad. Een klein, dik vrouwtje stond voor haar neus. 'Ik..uh...ben je zusje.' Zei ze een beetje geschrokken. De vrouw keek haar vreemd aan. Even dacht het meisje dat het haar zus misschien wel helemaal niet was. 'Noralie?' Vroeg ze verbaasd. Het meisje knikte. 'Wat leuk!' Riep de vrouw uit.

Het meisje werd meegenomen door het hele dorp. Apentrots was de vrouw op haar zusje. Vol schaamte liep het meisje mee. Dit was helemaal niet de zus die ze zich voorgesteld had! Dit was niet iemand waar over op kon scheppen bij haar perfecte vriendinnen. Teleurgesteld keerde het meisje na twee dagen weer naar huis. Toen ze haar tassen uitpakte vond ze weer een briefje.

Lief zusje, mijn hele leven lang had ik niemand om voor te zorgen. Niemand om trots op te zijn, maar nu kwam jij zomaar mijn leven inlopen! Ik ben zo ontzettend blij met je en ik hoop dat we nog heel veel leuke dingen kunnen doen samen. Liefs, Sഏറെന്റെ
Ze liet haar zoon dit briefje lezen en luchtte haar hart. Verbaasd keek de zoon haar aan. 'Hoe kun je nou zo over je zus denken?' Vroeg hij verbaasd, 'In deze wereld gaat het te vaak om het uiterlijk. Maar kijk eerst eens naar het innerlijk!'

Nu zit er een meisje te schrijven. Ze bedenkt zich dat ze veel te vaak naar het uiterlijk kijkt in plaats van naar het innerlijk. Ze schaamt zich voor haar uiterlijk en weet zeker dat haar zusje niet over haar opschept bij vrienden. Maar wat maakt het uit, kijk eerst maar eens naar het innerlijk!

zaterdag 9 mei 2009

Zoektocht

Het meisje dacht weer na. Het leven leek steeds meer op een zoektocht. Een zoektocht naar hetgene wat perfect schijnt te zijn. Een zoektocht naar de liefde van je leven, een zoektocht naar geluk.

Haar zoektocht leek eindelijk weer te lukken. Ze werd verliefd, trouwde en kreeg kinderen. Ze vergat het verdriet over haar ouders. Alles leek perfect. Maar plotseling stonden de problemen alweer in de rij.

Haar stinkend rijke opa werd ziek. In haar tijd waren er nog geen uitgedoste, duurbetaalde doktoren die binnen een week even een uitslag over je ziekte voor je rapporteren. Haar opa werd ziek, heel ziek. Door het hele land ging ze om de perfecte dokter te zoeken. Net toen ze dacht dat ze de perfecte dokter gevonden had, overleed haar opa.

Nachtenlang huilde het meisje. Ze huilde satijnen zakdoeken vol, duizenden zakdoeken. Haar lief liet haar zitten, hij kon niet verliefd zijn op iemand die alleen maar kon huilen. Dat liet haar zien, dat sommige liefde alleen om zoenen gaat, om de seks. Niet om het houden van en om het praten, om het lachen.

Na de dood van haar opa huilde ze maandenlang. Een tijd later begon haar zoektocht weer. De nieuwe zoektocht naar liefde, geluk en perfectie. En nu zit er weer een meisje te schrijven. Ze zoekt zich rot naar liefde, geluk en perfectie. Maar op deze wereld, is de ware liefde, het ware geluk en de ware perfectie niet te vinden.