zondag 12 september 2010

Goede voornemens voor 2010/2011

In januari van dit jaar schreef ik over mijn goede voornemens van 2010 (dat ging ongeveer door tot de zomervakantie). En alles is eigenlijk uitgekomen. Ik ging op scholierenweekend in februari, ging 4 dagen naar Berlijn en óók nog eens 2 dagen onverwachts naar Aken in maart. In mei veregende mijn vakantie, maar was het toch supergezellig. In juni deed ik veel (of althans genoeg) voor school en ging ik naar de EO-jongerendag, wat was dat een feest! En ookal leek het hele Oostenrijk-feest even niet door te gaan, totaal onverwachts kon ik met mijn kennissen van de camping mee naar Oostenrijk en was ik er alsnog een goede week. En in augustus heb ik echt een topvakantie gehad met Marcella in Luxemburg!

Nu is er net een nieuw schooljaar begonnen en heb ik alweer allerlei grote plannen. Even kort samengevat wat ik dit jaar allemaal ga ondernemen;
-In september ga ik op tweedaagse excursie naar het Europese Parlement in Straatsburg met mijn geschiedenisklas en dat word echt geweldig! We gaan met de bus, dus dan kan het gewoon niet anders dan één gekke boel!
-In oktober ga ik weer op jeugdweekend, ontzettend gezellig natuurlijk! En deze keer zit ik ook in de organisatie! In oktober is er ook een HEMA-feest omdat onze grote directeur weggaat, supergezellig natuurlijk!
-In december hoop ik 17 te worden, eindelijk, haha. En ik ga natuurlijk nog een jaartje heel hard sparen voor mijn rijbewijs! In december zijn er natuurlijk ook eindeloos veel feestdagen en dat wordt vast ook weer heel leuk.
-In februari ga ik voor de tweede keer mee op Ringweekend, superleuk natuurlijk.

En verder weet ik het eigenlijk nog niet helemaal. Van de allerleukste dingen komt natuurlijk een verslag!

woensdag 8 september 2010

Blaffende honden bijten niet.

Ik verzin mijn blogs meestal op de meest vreemde plekken. In bad, op de fiets, in de bus, tijdens het folderen, tijdens de kranten, onder de les, in een kabelbaan en ga zo maar door. Maar het onderwerp van deze keer verzon ik terwijl ik de hond aan het uitlaten was.

Toen ik de hond pas aan het uitlaten was bedacht ik me opeens dat honden eigenlijk net als mensen zijn, want zoals een hond zich veilig en op zijn plaats voelt in zijn territorium, zo zijn ook wij mensen wel een beetje. Ik bedoel, wij mensen voelen zich ook beter als we in een vertrouwde omgeving zijn. Een omgeving waar 'we ons territorium hebben afgebakend' en ons plekje hebben ingenomen. Je voelt je toch beter als je omringd bent door vrienden in plaats van onbekenden? Als je omringd bent door vrienden doe je lekker je ding, maar als je omringd bent door onbekenden kun je terughoudend zijn en anders.

Het is toch menselijk dat je jezelf bij onbekenden anders voordoet dan bij je vrienden? Je zorgt ervoor dat iedereen een zo goed mogelijke indruk van je krijgt, je lacht misschien om dingen die je totaal niet grappig vindt, gewoon omdat de rest er ook om lacht. Want de eerste indruk, is het belangrijkste. Daar basseer je de rest van al je gedachten op en of je wel of niet vrienden met iemand wil worden. Er zijn mensen die gesloten zijn als ze nieuwe mensen ontmoeten. Die moeten eerst even wennen en hun territorium 'uitbreiden'. Maar je hebt ook mensen die zich stoer voordoen in gezelschap van anderen. Mensen die de clown uit gaan hangen en een grote mond opzetten. En daar schrikken veel van de gesloten mensen al door. Maar je kent het gezegde; blaffende honden bijten niet! Mensen kunnen nog zo'n grote mond opzetten, maar zelfs de stoerste jongens of meisjes hebben ook een hart en dat hart kent ook gevoelens.

Natuurlijk heb je dingen die je niet meteen in het eerste beste gesprek met iemand vertelt. Dat je ouders gescheiden zijn, je geloofsvoorkeur, je misschien vreemde hobby, dat één van je ouders overleden is, of misschien zelfs wel allebei. Misschien doe je het wel, dat is aan jou de keuze.

En als je nieuwe vrienden maakt en je merkt dat er mensen zijn die zich buitengesloten voelen of zichzelf een beetje buitensluiten. Praat dat met ze, geef ze het gevoel dat ze er ook bij horen en dat ze welkom zijn. Misschien komen er wel hele verrassende vriendschappen voort uit zulk soort dingen. En als je van jezelf weet dat je jezelf gesloten opsteld bij het maken van nieuwe vrienden. Wees dan niet bang; je bent goed zoals je bent! Want ookal schrik je van de grote monden van sommige mensen, zoals ik al eerder zei: blaffende honden bijten niet.

donderdag 2 september 2010

Je kijkt naar het meisje...

Je kijkt naar het meisje dat opgroeide met een glimlach op haar gezicht. Maar van binnen ging ze kapot door de woorden van anderen. Ze verloor één van de mensen die haar het meest lief was. En dat liet wonden achter. Die wonden zouden helen naar mate de tijd verstreek. Maar telkens als de wonden net dicht waren, werden ze weer opengemaakt. Open, door mensen die het meisje kwetste. Na een leven wat altijd veilig leek te zijn, in een klein dorpje, geborgen bij mensen die ze al haar hele leven kende, kwam er een nieuw leven. Een nieuwe school, een stad die voor de inwoners klein was, maar voor haar ontzettend groot. Met avonturen en uitdagingen die op sommige dagen veel te groot waren, maar op andere dagen niet groot genoeg. Je ziet het meisje veranderen, op zoek naar vrienden die bij haar passen. Op zoek naar haar eigen ik, een leventje waar ze trots op kan zijn. Je ziet haar kleding veranderen. Van zwart en baggy naar panty´s en jurkjes. Je ziet mensen lachen om het meisje, over haar praten, om haar weer neer te krijgen. Mensen denken dat het lukt om haar neer te krijgen, maar zien niet dat ze verandert is. Ze weten niet dat het meisje al lang niet meer luistert naar woorden die haar niet waard zijn.

En als je naar dat meisje kijkt, dan kijk je ook naar mij.

woensdag 1 september 2010

Ik heb niks te vertellen, ben inspiratieloos en ik mis mijn beste vriendinnen (ze zijn tot vrijdag op kamp met de nieuwe brugklassen en ik mocht niet mee :( ). Gelukkig kom ik om in het huiswerk en heb ik nu al lekker vooruit gewerkt enzo! Bij gebrek aan iets beters; de songtekst van een liedje wat me lief is:

I just want you closer,
Is that alright?
Baby let's get closer tonight

Grant my last request,
And just let me hold you.
Don't shrug your shoulders,
Lay down beside me.
Sure I can accept that we're going nowhere,
But one last time let's go there,
Lay down beside me


paulo nutini - last request