dinsdag 31 mei 2011

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Voor de éne persoon is de definitie van een wonder anders dan voor de andere persoon. Het ontstaan van nieuw leven vind ik misschien wel het grootste wonder op aarde, terwijl een nuchtere klasgenoot het omschreef als 'iets normaals dat volgens vaste wetten gebeurt'. Ik wil het verhaal vertellen van een man uit mijn kerk. Een man voor wie ik diep respect heb, omdat hij al zoveel grenzen heeft verlegd.

Een aantal jaar geleden was ik in het dorp op de verjaardag van een vriend, toen we opgeschrikt werden door wel heel veel sirenes. Een man uit onze gemeente was met een motor achterop een auto geklapt van een oud paar ook uit onze gemeente. Hij was pas een paar jaar getrouwd, maar nu verlamd vanaf z'n middel. In een hele korte tijd was hij ook zijn vrouw nog kwijt. Volgens haar was het al langer aan de gang, maar in ons kleine dorpje waren er natuurlijk genoeg roddels. Voor het ongeluk was hij volgens zichzelf 'ver van God af', hij kwam af en toe naar de kerk, maar hij was er vaker niet dan wel. Maar tegenwoordig is hij een trouwe bezoeker van de kerk. Hij heeft zo hard gerevalideerd. Nu woont hij zelfstandig, werkt hij weer en gaat hij binnenkort trouwen met z'n nieuwe vriendin. Als je ziet wat hij doet, dan sta je werkelijk waar versteld.



Ik vind het een wonder dat deze man niet op heeft gegeven, terwijl er ook zoveel mensen zijn die dat wel doen. Hij heeft doorgezet met revalideren en is gewoon verder gegaan met leven. Ik zie het als een wonder dat God op een misschien niet zo'n fijne manier toch deze man weer terug bij Hem heeft gebracht en dat hij nu ook weer geluk heeft.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten