maandag 19 september 2011

Winter winds.

Toen de winter pas net weer was afgelopen keek ik alweer uit naar de volgende winter. De zomer, daar hou ik niet zo erg van. Ik moet dan teveel bloot laten zien om me aangenaam te voelen in mijn kleren. Doe mij maar winter. Heerlijk wegkruipen in een dikke trui, onder een lekker dekentje, met lekkere dikke sokken aan. Beter kan toch niet? Van mij mag de winter ook heel snel weer komen. Natuurlijk heeft de winter ook veel nadelen, maar die vergeten we maar weer snel . Ik wil met een dikke sjaal over straat moeten en een wollen muts op mijn hoofd. Ik wil sneeuwballen gooien na de kerk en mijn vingers niet meer voelen door de kou. Ik wil door de witte sneeuwwereld lopen met onze zwarte hond. Ik kan er geweldig naar uitkijken, zoals je al merkt. Want ik vind het alleen al heerlijk om in een dikke badstoffen pyjama onder twee dekens in bed te kruipen. Aangezien het wel kouder wordt, maar de winter nog niet echt in aankomst is, blijf ik nog maar lekker dromen over winteravonden met kaarsjes.

dinsdag 13 september 2011

Jij daar.

Heb je dan echt niet door dat ik niet zonder je kan leven? Dat het pijn doet als je afscheid neemt, me kust en er vandoor gaat. Heb je soms niet door dat ik alles voor je zou geven? Weet je dat ik het meen als ik zeg dat zonder jou, mij ook niet meer bestaat? En het mag weer ontzettend hopeloos klinken, melodramatisch van aard misschien wel. Maar ik heb soms het gevoel dat het toch niet doordringt als ik het face-to-face vertel. Ik weet dat ik soms het bloed onder je nagels vandaan kan halen, ik weet dat ik je soms dis. Maar dat alles doe ik alleen maar voor dat beetje aandacht, omdat ik je iedere dag zo ontzettend mis. Ik ben te afhankelijk en dat maakt mijn leven zo vreselijk vergankelijk. Het lijkt niet tot me door te dringen, dat er naast mij ook nog zijn, andere dingen. Ik vind dat je moet weten. Dat je echt niet moet vergeten. Dat ik het anders bedoel. Als ik weer probeer te vertellen wat ik voel. Ik vind nooit de juiste woorden, kan mezelf soms wel vermoorden. Als het nou maar één keer blijkt, dat ik het echt niet zo slecht bedoel als ik tegen je zeik. Het spijt me telkens weer. Je moet weten, het doet me zeer. Het is gewoon iets van mij, dat nooit van jou zal zijn.

maandag 12 september 2011

Nobody said it was easy.

4-5 Er wacht u, die door Gods kracht wordt beschermd omdat u gelooft, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die aan het einde van de tijd zeker geopenbaard zal worden. 5 [4–5] 6 Verheug u hierover, ook al moet u nu tot uw verdriet nog een korte tijd allerlei beproevingen verduren. 7 Zo kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer Jezus Christus zich zal openbaren. 8 U hebt hem lief zonder hem ooit gezien te hebben; en zonder hem nu te zien gelooft u in hem en ervaart u een onuitsprekelijke, hemelse vreugde, 9 omdat u het einddoel van uw geloof bereikt: uw redding.
Mensen zeggen soms dat de Bijbel niet erg actueel is. Wat hierboven staat bewijst volgens mij maar weer eens het tegengestelde. Hoeveel mensen, in de kerk, maar ook buiten de kerk hebben er geen moeite mee dat ze God niet kunnen zien. Hoe vaak hoor je niet: 'hoe kun je nou in iemand geloven die je niet kunt zien?' Juist daarom heet het geloven. De mensen uit de tijd van de Bijbel geloofden omdat ze Jezus zagen en Hem wonderen zagen doen, maar zelfs toen waren er mensen die niet in Hem geloofden, terwijl hij zo dichtbij was. Hoeveel mensen zijn er op dit moment niet jaloers op mensen die in Jezus' tijd leefden en Hem in de buurt hadden? Je kan uitgescholden of voor van alles en nog wat uitgemaakt worden omdat je gelooft, je kan vervolgt worden omdat je gelooft, maar zoals al in dit Bijbelgedeelte staat; 'het is allemaal om je einddoel van je geloof te bereiken: je redding'. En die redding mag er zijn als je maar gelooft. Natuurlijk is het zwaar om te geloven in iemand die je nog nooit gezien hebt, maar er zijn zo ontzettend veel gelovigen die je willen steunen als je twijfelt. Waarom zouden mensen hun leven op het spel zetten, vervolgt worden en in het geheim samen komen voor een geloof dat nergens op slaat? Dit zijn misschien uitersten, maar ook christenen in Nederland hebben het soms zwaar. Maar er is nooit gezegd dat geloven makkelijk is, dat alles vanzelf gaat. Juist als het niet makkelijk is en het moeilijk is om te geloven mag je bidden. Je mag dan geloven dat er een God is die voor je zorgt en je wilt helpen er door de moeilijke periode heen te komen. En je mag altijd uitkijken naar het moment van je redding. Je mag je 'hierover verheugen'. Laten we dat dan ook doen. Laten we geloven en uitkijken naar het moment van onze redding. Het moment waarop we God mogen zien en met Hem mogen zijn!

maandag 5 september 2011

Praatjesmaker.

Ik weet nog wel hoe mijn vriendje me geweldig bang zat te maken toen ik voor de eerste keer zijn ouders zou zien. In de trein was het enige waarover ik gestresst was de overstap in Dordrecht en op Rotterdam Centraal en of ik wel op de goede plek uitkwam. De reis ging goed en ik was eigenlijk totaal niet zenuwachtig. Totdat mijn geliefde vriendje tegen me begon te praten. Me eigenlijk gewoon zenuwen aan begon te praten.

En ik wil hiermee niets negatiefs over mijn vriendje zeggen, maar meer over mezelf. Ik laat mezelf gewoon teveel dingen wijs maken. Gisteravond durfde ik bijvoorbeeld mijn eigen huis niet meer in omdat vriendlief weer tegen me had zitten praten. Natuurlijk weet ik al langer dan vandaag dat mensen me alles aan kunnen praten. Zoals ik al vaker gezegd heb, ben ik gepest en heb ik ook altijd geloofd wat mensen tegen me zeiden.



Ook mezelf kan ik alles aan praten wat ik wil. Op het moment van schrijven heb ik bijvoorbeeld net mijn jaarkalender van school gezien en heb ik het gevoel dat mijn examens morgen al zijn (ik denk dat ik daar vannacht een nachtmerrie over krijg) en dat ik er TOTAAL niet klaar voor ben. Ik heb nu gewoon al examen-buikpijn, kan het nog erger? Ik moet echt eens leren om mezelf niet zo gek te maken en mezelf ook niet altijd gek te laten maken.