donderdag 20 december 2012

Interne serverfout

Ik wou eigenlijk een mooi-weer-blog doen. En tot een uur geleden ging het ook top met me. Ik was zelfs vrolijk. En dat terwijl ik morgen een tentamen statistiek heb. Ik hoor in diepe rouw te zijn, maar dat ben ik niet. Ik heb zin in mijn vakantie. EINDELIJK, mijn eerste échte vakantie sinds de zomer. Ik ga er lekker even tussenuit met een stel vrienden. Mijn vriendschappen onderbouwen en mijn geloof weer een beetje voeden.

Maar soms moet ik even een reality-check doen. Is het echt wel gezond om te leven zoals ik leef? Is het niet slimmer als ik eens wat meer zou ontspannen. En natuurlijk ik ontspan in het weekend met vrienden en een biertje, maar de uren slaap die ik daardoor misloop zijn de rest van de week behoorlijk voelbaar (in slaap vallen onder colleges en zulk soort ongein).

Soms slaat het in mijn hoofd gewoon even op tilt. Omdat ik het druk heb, omdat ik zo ontzettend veel moet doen in zo weinig tijd. Morgen maak ik mijn laatste tentamen van 2012 en dan ga ik erna ontzettend genieten van mijn vakantie!

zaterdag 8 december 2012

woensdag 5 december 2012

Happy birthday

De laatste minuten van mijn leven als 18-jarige tikken op dit moment weg. En, man, wat klinkt dat dramatisch.

Het leven van Marcha als 18-jarige ging niet altijd over rozen, maar dat laat ik achter nu ik 19 word. De 18-jarige Marcha heeft heel veel geleerd. Heeft haar eerste vriendje gehad, haar eerste stukgelopen relatie, haar eerste rijles, haar eerst iPhone haar diploma gehaald, is gaan studeren, is naar Engeland geweest, deed belijdenis, viel harder dan hard en stond weer op.

De 19-jarige Marcha heeft geen idee wat ze van haar nieuwe levensjaar moet verwachten. We zien het wel. Ik wil leven, genieten en het leven vieren. Zonsondergang aan het strand, drinken tot we er bij neervallen, lachen, dansen, films kijken. Oh en tussendoor ook nog wel eens een beetje studeren.

Dit wordt mijn jaar.

vrijdag 30 november 2012

De schrijver.

De schrijver schrijft wat geschreven moet worden. De zinnen, letters, woorden, misschien. De schrijver schrijft wat gedreven moet worden. Gehoord, bespot, gelezen, gezien. De schrijver verwoordt gevoelens, liefdesverhalen, geluk. De schrijver schrijft over haat, tranen, groepsdruk.

Letters worden woorden. Woorden vormen zinnen. Zinnen vormen het verhaal dat de schrijver schrijft en geschreven heeft.

De schrijver schrijft niet voor ´t publiek maar voor zichzelf. Hij schrijft voor het geschreven woord. Soms houdt hij woorden voor zichzelf en schrijft hij ongestoord. Soms wil hij spreken, schrijven, zinnen. Soms zal hij preken, erbij verzinnen. Maar meestal kruipt hij achter zijn tafel en verdwijnt in de letters die woorden worden en de woorden die worden, zinnen.

En als de schrijver geschreven heeft, wat geschreven staat. Dan is het voor de schrijver tijd, dat hij verder gaat.

maandag 26 november 2012

Diepe wateren.

Haar ogen kijken me aan, vragend.
Diep als water, donker als de nacht.
Haar haren, wild, wapperend, overal.

Voor haar lichaam, gekruist.
Houden haar handen geduldig, de wacht.

Haar blauwe shirt, te groot.
Zwarte broek, gescheurd, kapot.
Schoenen, afgetrapt, open teen.
Lichaam, te slank, vel over been.

Terwijl ze me aankijkt en houdt, de wacht.
Lijkt het alsof ze in die diepe wateren,
Heel even, kort, maar bondig.
Voorzichtig, gebroken naar me lacht.

maandag 19 november 2012

zondag 11 november 2012

Don't you worry child, see heavens got a plan for you

Vertrouw bij je werk op de HEER, en je plannen zullen slagen ~ Spreuken 16:3

Ieder mens heeft wel een plan voor zijn leven. En zelfs de grootste flierefluiter heeft wel íets wat hij wil bereiken in zijn of haar leven. Al is het maar 'm'n ding doen' of 'chillen'.

Zeker in de dagen dat mijn enige doel was om de dag door te komen en op school een soort van mee te doen, zei mijn vader zo vaak 'vertrouw maar op God, leg het bij Hem neer'. Hoe moeilijk is het dan om in zo'n situatie echt 100% op God te vertrouwen? Ik kan je verzekeren dat het vreselijk zwaar en moeilijk is. Het is toch veel makkelijker om aan aardse dingen vast te houden? Die geven je zekerheid, zijn tastbaar en kunnen direct ingezet worden. Je hoeft niet te wachten tot het 'je tijd' is om te stralen, om succes te hebben en om je plannen te laten slagen. Met aardse dingen kan het à la de minute, maar geeft het echt voldoening? Slagen je plannen echt? Of is het alleen maar een maniertje om even gelukkig en tevreden te zijn. Om er dan later achter te komen dat dit toch niet jou zin van het leven was.

Vertrouwen op de HEER vergt behalve een rotsvast vertrouwen ook overgave en opgeven. Je moet je volledig over kunnen geven, wil je iemand kunnen vertrouwen. 100% is niet genoeg. Je moet de aardse dingen op kunnen geven, je volledig in het vertrouwen van de HEERE storten, wil je je plannen laten slagen. Je moet geloven in het plan dat God met je leven heeft. Je moet je geen zorgen maken, maar inzien dat God je wilt helpen, dat Hij ervoor wil zorgen dat je leven op aarde een succesverhaal wordt, maar het leven dat hierna komt de bestverkopende bestseller ooit!

vrijdag 9 november 2012

Heading to Happy

In juli 2011 beschreef ik mijn Utopia. En het fijne van mijn utopia is dat hij nog steeds heerlijk veranderbaar kan zijn. Zoals al eerder gezegd vind ik het heerlijk om te dagdromen, om te denken aan later en in gedachten al een heel huis inrichten. Het is grappig om te zien hoeveel er in één jaar kan veranderen aan mijn hele planning. Maar aan de andere kant is het heerlijk om weer een compleet nieuw leventje te bedenken. Aanpassen is nooit dodelijk geweest.


De komende jaren ga ik bezig zijn met studeren. Pedagogische Wetenschappen is het geworden. Totaal wat anders dan wat ik vorig jaar zei, heerlijk. Ik wil na mijn bachelor nog een master doen. Als ik eindelijk mijn rijbewijs heb en mijn bankrekening het toelaat wil ik ontzettend graag een kamertje betrekken in Rotterdam. Ik wil naar het buitenland om daar stage te lopen en te studeren en ik wil grenzeloos van het leven genieten.

Ik wil de man van mijn leven ontmoeten, afstuderen, werken en uiteindelijk een happy family stichten. Als het even kan in of in de buurt van een stad en anders gewoon lekker in Zijderveld of Everdingen. Ik zal leven!

woensdag 7 november 2012

Dankbaar.

Vandaag is het dankdag voor gewas en arbeid. En daar ben ik natuurlijk ontzettend dankbaar voor, maar ik wil ook nog een aantal andere dingen noemen waarvoor ik ontzettend dankbaar ben:

-Het feit dat ik de kans krijg om te studeren. Voor zoveel mensen is het niet haalbaar of niet betaalbaar en ik krijg gewoon de kans om te studeren in de prachtige stad Rotterdam. Ik krijg de kans om mijn hersenpan nog verder te verrijken met kennis. Geweldig toch!

-Ik ben dankbaar voor mijn geweldige familie die me ondanks alles, een heleboel tegenslagen, maar ook heel veel mooie moment, is blijven steunen en nog steeds op alle mogelijke manieren blijft steunen. Ik hou van jullie!

-Ik ben dankbaar voor mijn geweldige vrienden hier in Zijderveld. Ik kan me erover blijven verbazen hoe het stuk voor stuk zulke unieke mensen zijn. De éne kan heel serieus zijn, de ander kan me altijd aan het lachen maken. Jullie zijn topmensen!

-Ik ben ook nog steeds dankbaar voor mijn heerlijke vriendinnen die ik op het Heerenlanden gemaakt heb. Jullie zijn werkelijk waar topwijven! Sowieso ben ik jullie ontzettend dankbaar voor die 6 jaar dat jullie me door dik en dun gesteund hebben en ik vind het heerlijk om nog steeds vriendinnen met jullie te zijn!

-Ik ben dankbaar voor mijn collegaatjes die ook nog eens mijn vriendinnetjes zijn! Werken is zoveel minder erg met jullie erbij!

-Christa, jij moet ook zeker genoemd worden! Wat ben ik blij dat ik jou in de afgelopen maanden een heel stuk beter heb leren kennen! Er zijn ook goede dingen die voortkomen uit slechte dingen en daar ben jij wel het bewijs van!

-Speciaal ereplaatsje voor Syl & Nicky! Jullie zijn een stel geweldig leuke kinderen. Ik voel me helemaal op m'n gemak bij jullie en ik hoop dat we nog heel veel jaartjes met elkaar mogen nerden! De uni was zoveel minder leuk geweest zonder jullie en ik vraag me af of ik het wel overleefd had (not kidding) zonder jullie!

-Minder speciaal ereplaatsje voor Stefan. Maar desalniettemin een ereplaatsje! Steef, je bent een topper. Bedankt dat je altijd mijn geweldige gezeik aanhoort, me voorziet van eindeloze adviezen, je mening durft te verkondigen tegen me en me 9 van de 10 keer gewoon met mijn beide benen terug op moeder aarde zet. You're amazing!

-Bovenal ben ik dankbaar voor een geweldige, liefdevolle God die me dit alles gegeven heeft!

maandag 5 november 2012

Uw God is mijn God.

Van niet-christelijke vrienden en vriendinnen krijg ik wel eens de vraag waarom ik nou zo graag een christelijke vriend wil en eigenlijk ook een christelijke man als het even zou kunnen. Gisteren ging het in de preek over Ruth en dan vooral over het volgende stuk:
Maar Ruth antwoordde: 'Vraag me toch niet langer u te verlaten en terug te gaan, weg van u. Waar u gaat, zal ik gaan, waar u slaapt, zal ik slapen; uw volk is mijn volk en uw God is mijn God. ~ Ruth 1: 16

En ik heb de tekst eigenlijk totaal uit zijn verband getrokken en doe nu even niks met de context, maar ik wil toch even ingaan op 'uw God is mijn God'. Want behalve een persoon waarmee ik wederzijdse liefde kan delen, wil ik ook heel graag mijn geloof delen. Ik wil dat de God waar ik voor leef, waarover ik later mijn kinderen wil vertellen en aan wie ik door mijn belijdenis mijn leven heb gegeven ook de God is van de persoon waar ik mijn leven (of een deel daarvan) wil delen. Ik zoek herkenning van wat ik voor Hem voel. En natuurlijk iedereen beleefd zijn of haar geloof grotendeels anders, maar toch dat praten is zo belangrijk!

Geloven brengt zoveel onzekerheden met zich mee. Over je eigen zondigheid, over alles wat er na de dood komt, over je geloof. Dan kun je nog zolang catechisatie gevolgd hebben, tien keer belijdenis gedaan hebben en honderd jaar clubwerk doen, die onzekerheden blijven er bij velen. En ik wil daarover kunnen praten. Ik wil al mijn onzekerheden niet alleen neer kunnen leggen bij mijn Vader in de hemel, maar ook bij iemand met wie ik kan praten over die onzekerheden op een andere manier dan via gebed. Ik wil ook samen kunnen bidden. Ik wil geen vreemde eet in de bijt zijn in een familie vol ongelovigen. Ik wil me inzetten voor een kerk.

En ja ik wil ook zoetsappige dingen; handjes vasthouden in de kerk, samen geloven, trouwen in de kerk, ga nog maar even door.

En misschien vinden niet-christenen dit wel ontzettend conservatief, zoals ik nu allemaal schrijf. Misschien zijn er ook wel-christenen die het conservatief vinden. Maar dit is wat het is, zo zit het voor mij in elkaar.

donderdag 1 november 2012

maandag 29 oktober 2012

Rouwproces

Tranen, voldoende, weggeëbd.
Gedachten, verhalen, weggelekt.
Woorden, te veel, te weinig, nooit genoeg.
Zeventien, te laat, toch te vroeg.
Onervaren, de eerste, de laatste, misschien.
Geliefd, verliefd, geaccepteerd, gezien.
Onvermogen, teveel, drama, gestrest.
Relatie, tot het einde, eindeloos getest.
Verleden, heden, alleen, met twee.
Na alles, 't gaat beter, tevree.

zondag 28 oktober 2012

maandag 22 oktober 2012

Hello you.

After all the fights, the conversations and the showers filled with drups and tears
I sometimes wonder why I'm still down, why I'm still here
Could have been anywhere, nowhere, depressed, left alone
But instead of that I think in all ways, I've grown
I'm getting better, older, wiser and happy again
But sometimes all I want is for you to be my friend
There are times that I miss your warmth, your arms around my chest
But on the best days I can just let things rest

I feel kicking, alive, free and better than any other in the world
I can actually show people that I'm not that weird, depressed and lonely girl
I prove every single person on this earth that I can actually be strong
And most of all it makes me feel great that in some ways I'm proving you wrong















Het idee was om een 'thank you'-gedichtje te maken. Missie gefaald.

donderdag 11 oktober 2012

Quote the day

Ik ben druk op zoek naar de perfecte tekst voor op mijn muur, dus er zijn de afgelopen dag al vreselijk veel quotes voorbij gekomen op mijn beeldscherm. En dit is een verzameling van alles wat niet geschikt is voor mijn muur, maar wel heel mooi!

Of all that is written, I love only what a person has written with his own blood.
~ Friedrich Nietzsche

Expectation is the root of all heartache.
~ William Shakespeare

Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results.
~ Albert Einstein

Faith is taking the first step even when you don't see the whole staircase.
~ Martin Luther King, Jr.

Success consists of going from failure to failure without loss of enthusiasm.
~ Winston Churchill

Only two things are infinite, the universe and human stupidity, and I'm not sure about the former.
~ Albert Einstein

A woman is like a tea bag - you can't tell how strong she is until you put her in hot water.
~ Eleanor Roosevelt

A friend is one who knows you and loves you just the same.
~ Elbert Hubbard

Love all, trust a few, do wrong to none.
~ William Shakespeare

I never think of the future - it comes soon enough.
~ Albert Einstein

A mistake is simply another way of doing things.
~ Katharine Graham

In three words I can sum up everything I've learned about life: it goes on.
~ Robert Frost

Since love grows within you, so beauty grows. For love is the beauty of the soul.
~ Saint Augustine

Never, never, never give up.
~ Winston Churchill

maandag 8 oktober 2012

September in Pictures

In september barstte er een foto-bom los. Sinds ik studeer vind ik alles interessant om op de foto te zetten (en zie ik gewoon veel interessantere dingen).


Even ter informatie;
Ik heb een enorme serieverslaving ontwikkeld. Van de 7 dagen in de week begin ik er ongeveer 3 met een aflevering van Flashpoint of Switched at Birth en meestal sluit ik de dag er ook mee af. Ik heb een nieuwe tas gekocht om al mijn spullen mee te sjouwen naar Rotterdam. Janine was jarig en kreeg dat ontzettend schattige Jip & Janneke-koffertje. Ik ben weer begonnen met kickboksen en vind het heerlijk! Studiedagen breng ik door met een trainingsbroek, dikke trui, heel veel koffie en dikke wollen sokken. Ik speel steeds meer gitaar en de Bar is mijn nieuwe place-to-be.

zaterdag 6 oktober 2012

Blessed.

Het is 00:30 en ik zit vol inspiratie. Ik zou eigenlijk andersom moeten leven; overdag slapen en 's nachts schrijven. Maar dat is raar, dus ik leef maar gewoon zoals ieder ander mens. Een soort van in ieder geval.

Aangezien ik sowieso veel te veel nadenk deed ik dat deze week ook weer eens te veel. En ik bedacht me dat ik eigenlijk vreselijk gezegend ben, ontzettend gelukkig en niets te klagen heb. Sommige mensen denken dat ik nog steeds dagenlang jank (oké, alleen om series) en de naam van mijn ex niet eens kan aanhoren. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik echt wel veel gejankt heb en een wrak was. Maar op een gegeven moment had ik mijn hele leven, al mijn zorgen voor de 100e keer bij God neergelegd en dacht ik; 'je kan nu twee dingen doen; opgeven en zwaar depressief worden of alles uit het leven halen wat erin zit en laten zien dat je het leven aan kan'. Ik koos voor optie 2. Natuurlijk ging het niet allemaal helemaal soepel. Natuurlijk heb ik echt nog wel eens een keer gejankt. Maar eigenlijk kan ik Robbert niet meer dan dankbaar zijn voor zijn keuze. Hierdoor moest ik wel voor mezelf kiezen. Eerst misschien meer als laatste redmiddel van mijn relatie, maar uiteindelijk gewoon voor mezelf, omdat ik verder wil en er iets van wil maken.


En het gaat goed met me. Ik doe m'n uiterste best om mezelf gewoon eens een keer te accepteren zoals ik ben en het lukt al aardig. Mijn studie is ontzettend leuk en interessant en studeren zelf vind ik ook ontzettend leuk. Ik ga weer om met vrienden die ik eigenlijk links heb laten liggen, omdat ik andere dingen belangrijker vond. En ik vind het heerlijk om in twee totaal andere werelden te leven. Aan de éne kant een volwassen studenten leven, maar aan de andere kant een - en dit bedoel ik niet oneerbiedig tegenover mijn geweldige vrienden - leven waarin ik gewoon een asociale, bierdrinkende, meeschreeuwende, ontzettend plat pratende nep-boerin kan zijn. En aan het hele uit elkaar gaan heb ik ook nog eens een superlieve vriendin overgehouden! Verder ontmoet ik op de uni ook genoeg mensen en ben ik eigenlijk gewoon zo ontzettend gelukkig dat alles zo goed is gekomen. Want als ik eerlijk ben heb ik zelf nooit verwacht dat het zo goed zou gaan en zeker niet zo snel al.

donderdag 4 oktober 2012

Hello again.

Op momenten dat het eigenlijk helemaal niet uitkomt vind ik mijn blog altijd vreselijk interessant. Net zoals vandaag. Eigenlijk hoor ik nu een tentamen te leren over onderwijs en van alles en nog wat, wat er mee te maken heeft. Maar ik vind mijn blog interessanter, net als het bellen van de Klantenservice van Typhone voor een vraag over mijn nieuw abonnement en het reageren op tal van Facebook-statussen. En, oh ja, ik ga straks ook maar eens kijken op mijn oude middelbare school. Hoezo concentratievermogen van een banaan?

Misschien ligt het eraan dat ik dit blok nou niet echt geweldig boeiend vind. Mijn vrienden zijn interessanter, oude foto's kijken is leuker dan leren en serie's kijken is toch ook wel heeeeeeel erg leuk. Maar mijn studie ontwijkende gedrag zorgt er wel voor dat er weer nieuwe blogs online komen (die zelfs weer een beetje inhoud hebben). En ik ben sowieso weer helemaal in to art! Ik heb een doek gekocht waar ik aankomende zondag helemaal op los wil gaan (of ik het daadwerkelijk ga doen is natuurlijk altijd de vraag) en ik ga weer proberen om meer te bloggen.

Dus, see you soon!

woensdag 3 oktober 2012

zondag 30 september 2012

woensdag 19 september 2012

zondag 16 september 2012

Six degrees of seperation

First, you think the worst is a broken heart
What's gonna kill you is the second part
And the third, Is when your world splits down the middle
And fourth, you're gonna think that you fixed yourself
Fifth, you see them out with someone else
And the sixth, is when you admit that you may have fucked up a little.

~ The Script

donderdag 13 september 2012

Still breathing.

Mocht het iemand interesseren: I'm still alive!

Ik hou mezelf gewoon heel druk bezig met mijn studie, werken, kickboksen mijn kerk-vrienden en verder was het dat wel zo'n beetje. Hoe sneu klinkt dat eigenlijk, haha.


Mijn studie eist op dit moment al vrij veel van me en ik word behoorlijk zoet gehouden met bergen artikelen en passages uit boeken die ik moet lezen. In mijn vrije uurtjes maak ik de HEMA af en toe blij met mijn aanwezigheid.
Verder ben ik weer vaak bij mijn vriendengroep te vinden van de kerk. Zaterdagavond naar de Bar, it is! Oftewel, lekker primitief en boers bier zuipen in een omgetoverde geitenschuur (dit klinkt zo negatief, maar het is mooi binnen!) en gesprekken voeren met een intelligentieniveau van 0 (behalve als het bijna stemmen is).
Kickboksen doe ik weer iedere week (oké, ik ben afgelopen twee weken geweest) en ik ben van plan het gitaar spelen weer op te gaan pakken, want ik mis het!

Eigenlijk ben ik veel te druk en wil ik veel te veel op één moment, maar ik vind het af en toe wel fijn als ik geen urenlange leegtes op hoef te vullen. En moe zijn kan geen kwaad.

zaterdag 8 september 2012

woensdag 5 september 2012

I'm trying not to hate you but I fail.

Weet je hoe het voelt om van de éne op de andere dag in een gat te vallen en je eenzamer dan ooit te voelen? Ik weet hoe het voelt. En ik weet ook hoe het is om een beetje hoop over te houden dat telkens minder wordt.

En als ik dit zo neer zet dan walg ik alweer van mezelf. Omdat ik nog hoop had, omdat ik blijf hangen in wat voorbij is en omdat ik zo graag zou willen dat het allemaal goed komt. Maar ik moet realistisch blijven; het komt niet meer goed, want dan zou het al lang gebeurd zijn en ik moet door.

En echt, het gaat goed met me, mijn studie is nu al aardig zwaar en best moeilijk, maar ik vind het heerlijk om de student uit te hangen. Maar ik blijf nog te veel hangen in het verleden, kijk te weinig vooruit. Dus dat is gewoon een leerpunt voor mezelf en ik zal er ook alles aan doen om door te gaan, om sterker te worden en een dikke middelvinger op te kunnen steken en zeggen: 'kijk eens wat je mist'.

En in mijn hoofd heb ik al de ergste haat-uitingen gemaakt, maar het heeft toch geen nut om iemand te haten. Ook al weet ik dat het geen zin heb, ik kan mezelf toch niet compleet tegenhouden.

Weet je; voor de eerste keer in mijn leven heb ik totaal geen idee waarom ik dit allemaal zeg. Misschien moet ik gewoon mijn ei kwijt en heb ik geen idee tegen wie ik het moet vertellen.

maandag 27 augustus 2012

You say it's too late to make it, but is it too late to try?



Ik luister, lees, huil, vervloek, verstar en laat het leven mijn leven leven.

Almost!

Nog een weekje en dan ga ik beginnen aan mijn studie! En ik ben ZOOOO ontzettend excited! Deze week moet ik nog een weekje full-time werken en ik vind het eigenlijk wel heerlijk. Afgelopen week heb ik namelijk in bed en op de bank gelegen omdat ik last had van zomergriep. Genoeg (eigenlijk te veel) tijd om na te denken heb ik sowieso gehad en dat laat me alleen maar zien dat ik helemaal zin heb in mijn studie. Zaterdag heb ik me aangemeld voor de studievereniging van de Faculteit der Sociale Wetenschappen, ook helemaal leuk!


zaterdag 25 augustus 2012

woensdag 15 augustus 2012

Tranenwaterval


Mijn relatie is over, gesloten, voorbij, punt erachter. En ik zou nu alles kunnen verwijderen wat ik ooit over hem geschreven heb, aan heb opgedragen heb of gezegd heb over hem, maar dat wil ik niet. Want het is een stuk van mijn leven, een heel mooi stuk zelfs. Dus ik zal het voor altijd blijven koesteren en ik zal hem nooit vergeten. Misschien komt het ooit nog goed, maar voor nu: Bedankt.

woensdag 8 augustus 2012

Yellow Summer Dress

Ik heb een nieuwe verslaving: Polyvore. Ja, er zijn 10000000 andere mensen die dit ook gewoon doen, maar ik vind het echt ontzettend geweldig leuk! In deze post zie je mijn eerste creatie en ik vind hem nog best leuk voor een eerste keer!

zaterdag 4 augustus 2012

dinsdag 31 juli 2012

July in pictures

Op de laatste dag van juli laat ik maar meteen mijn vakantiefoto's zien.

Vannacht zijn Robbert en ik teruggekomen uit Oostenrijk. Ik vond het heerlijk om weer daar te zijn en alle mensen te zien die ik al weer een paar jaar niet gezien heb. Op de heen weg verliep alles niet al te soepel. Toen we ergens bij Leverkusen reden begon er een lampje te branden met als gevolg 11 uur wachten op een monteur die enkel en alleen even het lampje uit moest lezen. We hebben door vermoeidheid maar een nachtje geslapen in een hotel net over de Oostenrijkse grens (behoorlijk frustrerend met nog maar 2 uur op de TomTom). De blijdschap toen ik er was, was uiteindelijk alleen maar groter.

Nu even over de foto's: Bovenin is een hele grote schildpad te zien die we in de Reptielenzoo in Klagenfurt gezien hebben. Daar is de foto eronder ook gemaakt; een felblauwe en felgele kikkers. Naast de Schildpad-foto zie je een foto van Rob en mij na een wandeling door de grotten. De grote foto met de gaten is ook gemaakt in de Reptielenzoo, net als de foto ernaast van Robbert. De foto met de hand is van een gigantische hagelsteen die dwars door ons luifel heen ging (of ééntje die er op lijkt in ieder geval). Op de terugweg hebben we ook een beetje file gehad; vandaar een vervelingfoto van mijn voeten op het dashboard. En als laatste: een een ontzettend charmante foto van Rob en mij toen we net uit de rondleiding van de grotten kwamen.

zondag 22 juli 2012

VACATION.

De komende tijd zal het (nog) rustig(er) worden op mijn blog, want tot en met 17 augustus ben ik overal en nergens.

Van 22 tot 30 juli ben ik in Oostenrijk en dan ga ik van 3 tot 10 augustus nog op kamp naar Engeland. Van 13 tot 17 augustus ben ik dan nog overal en nergens in en om Nederland.

EN terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ik tot en met het einde van augustus hartstikke vol zit met van alles en nog wat en het waarschijnlijk nog wel even gaat duren voordat ik weer helemaal terug ben online.

donderdag 19 juli 2012

dinsdag 17 juli 2012

I want to cherish every moment.

Ik zou willen dat ik een foto kon maken van alle geweldige moment die ik soms mee maak. Zodat ik een fotoboek vol met de meeste gelukkige momenten van mijn leven. Zodat ik iedere keer als ik me klote voel kan zien dat het leven écht niet alleen maar bestaat uit de rot-momenten die som voorbij komen.

Dan zou ik kunnen zien hoe geweldig ik het heb gehad in Lommel met mijn beste vriendinnen, hoe lief en geweldig Robbert wel niet is en hoe geweldig mijn ouders wel niet voor mij en mijn zusjes zijn.

Ik zou kunnen zien hoe dolgelukkig ik was toen ik mijn studentenpasje van de EUR kreeg (moet je nagaan) en hoe gezellig het soms is op werk. Dan zou ik keer op keer herinneren hoe trots ik was toen ik slaagde en hoe cool ik me voelde tijdens mijn eerste rijles.

Ik zou ieder mooi moment koesteren om mezelf door al de minder mooie momenten heen te slaan.


zondag 15 juli 2012

You never get tired unless you stop and take time for it

Ik heb de fout gemaakt om te stoppen en de tijd te nemen om moe te zijn. Ik ben uitgeput en zou het liefste de hele dag in mijn bed liggen om eindelijk eens helemaal uitgerust te zijn. Iedere dag sleep ik mezelf uit mijn bed en hou ik me aan mijn verplichtingen en dat ben ik zat. Ik wil me echt aan mijn verplichtingen houden, maar ik voel me bijna iedere dag zo ontzettend belabberd. Janken is bijna een hobby aan het worden en ik kan 9 van de 10 keer niet meer helder nadenken over alles.


Ik ben dus heel blij dat ik er over een weekje helemaal uit kan, eindelijk weer een stukje van mijn jeugd terugzien in Oostenrijk en daarna weer eens op kamp met Marcella. Ik moet er gewoon even écht tussenuit. Want ik zit ondertussen al een hele tijd thuis, maar echt uitrusten kan ik het niet noemen. Ik wil gewoon even heerlijk niks aan mijn hoofd hebben. Dus ik kijk heel erg uit naar mijn vakantie en mag nog een weekje werken voordat Rob en ik gaan. Dus nog heel even verstand op nul en dan 3 weken genieten!


vrijdag 13 juli 2012

Inspiration.



De vrouw in dit filmpje is echt een geweldige held en die jongen moet zo ontzettend veel doorzettingsvermogen hebben! Wow. Tranenwaterval ten top, prachtig!

donderdag 12 juli 2012

QUOTE

“People always ask me, ‘You have so much confidence. Where did that come from?’ It came from me. One day I decided that I was beautiful, and so I carried out my life as if I was a beautiful girl … It doesn’t have anything to do with how the world perceives you. What matters is what you see. Your body is your temple, it’s your home, and you must decorate it.” — Gabourey Sidibe

dinsdag 10 juli 2012

New family.

Als je een vriend of vriendin krijgt zit er nog iets leuks aan vast. Een schoonfamilie en die krijg je er zo maar gratis bij.

Sommige schoonfamilies vallen mee andere vallen tegen, bij andere heb je gemengde gevoelens. Bij mij is dat laatste dus het probleem.

Mijn schoonfamilie bestaat uit: papa, mama, broer en schoonzus (gezien vanuit mijn vriend). Hartstikke leuke mensen. Ontzettend lief, staan voor anderen klaar en zijn altijd heel erg geïnteresseerd.

Maar als we gaan uit eten met z'n allen voel ik me altijd een loser, zero, nul, dom en bovenal vreselijk lelijk. Ik ben niet maatje 36 en dat is duidelijk te zien en dat laat me mezelf ontzettend ongemakkelijk voelen bij constant calorie-tellende mensen (papa en mama) en een ontzettend slanke zwager en schoonzus.

Ander leuk puntje; ik ken NIEMAND die zij ook kennen en dat is soms best lastig. Heel lastig. Ik kan ondertussen wel een ietsjepietsje beetje meepraten, maar toch is het aardig rot om 3 uur lang te luisteren naar verhalen over mensen die je niet kent en het laat je behoorlijk eenzaam voelen.

Verder kom ik uit het land van de trekkers, moestuinen en 'iedereen loopt achterom' in plaats van het land van metro's, dakterrassen en 'je moet vijf verdiepingen omhoog voordat je 'thuis' bent'. Dat is lastig. Ik probeer me al een jaar lang aan te passen, maar kan nog steeds niet wennen aan leven op hoogte, rumoerige metro's en MEGA-rotondes.

Ja, ik doe mijn best. Al 15 maanden, maar het is gewoon zo anders. Het zijn totaal andere mensen en ik moet gewoon nog steeds wennen. Je krijgt ze erbij. Ik zou soms willen zeggen: 'Jij bent mijn soort mens niet, ik denk dat het beter is als we niet meer met elkaar omgaan.' Maar dat kan ik niet, want ze zitten aan mijn vriendje vast.
Ik hou van ze, echt waar en ik doe mijn best om ze gewoon net als mijn eigen familie te zien, maar dat is soms ZO lastig.

zondag 8 juli 2012

June in pictures

Toen juni pas net begonnen was ging mijn schoonvader ballon varen. Het was heel toevallig in de buurt van waar ik woon, dus mijn ouders, zusje en ik besloten om even te gaan kijken. Superleuk!

9 juni ben ik samen met Robbert, Xanthe en Richard naar de EO-jongerendag geweest. Echt ontzettend gezellig en leuk, maar bovenal supermooi!

14 juni was de dag des oordeels en die begon ik dan toch maar goed met een heerlijk ontbijtje samen met Robs...

Om vervolgens ook nog eens te horen dat ik geslaagd was! HIEPHOI!

Natuurlijk moest er ook even een foto gemaakt worden van de prachtige vlag die ergens van de zolder vandaan geplukt moest worden.

En een foto van mezelf met de vlag mocht ook niet ontbreken!

Voor de tweede keer in een maand slaagde ik! Deze keer voor mijn auto-theorie. Ik ging op 29 juni met de gedachte 'ik ga zakken en dat is helemaal niet erg' op stap en kwam thuis met 'hoe the fack heb ik dit gehaald'.

HieperdepiepHOERAAAA Marcha heeft eindelijk nieuwe vans gekocht. Lichtblauwe en ik ben helemaal in love met ze!

En op 29 juni mocht ik ook nog eens mijn diploma ondertekenen en was ik dus officieel verlost van het Heerenlanden College!

zondag 1 juli 2012

Niet.

Ik ben geslaagd, maar toch juich ik niet
Ik ga studeren, maar ik durf het niet
Ik wil schreeuwen, maar ik hoor mezelf niet
Ik heb een vriendje, maar ben bang hem kwijt te raken
Ik kan schrijven, maar ik doe het niet
Ik wil dansen, maar ik durf het niet
Ik kan lachen, maar ik doe het niet
Ik wil lief hebben, maar geef me niet over
Ik wil leven, maar ik kan het niet

Ik zal leven, maar nu nog niet.

zaterdag 16 juni 2012

GESLAAGD

Je gaat het nooit geloven als ik het je vertel, maar het is toch echt waar. Ik geloof het zelf nog steeds niet, maar ik, Maria Cornelia Marcha Bruijnes, ben GESLAAGD!

Ik moet zeggen dat ik afgelopen donderdag tussen 13.00 en 13.30 zo'n beetje gek werd en toen ik om iets over half 2 gebeld werd nog gekker! Ik heb gesprongen, ben lachend door het huis heengegaan, had de grootste lol met mezelf en voelde me zoooooo geweldig!

Ik heb mijn VWO-diploma gewoon in da pocket en kan HEERLIJK een totaal ander leven gaan beginnen als student aan de EUR!


maandag 11 juni 2012

Machteloos

Mislukte poging, wanhopig geliefd
Lichaam, tastend, verlangend, verdoemd
Tranen druppelend, wanhopig, verzoend
Onbegrip, begrijpelijk, egoïsme heerst
Wellus, nietus, wel of niet voor het eerst
Beledigende woorden, gekwetst
Ruzie om niets, alles verpest
Anders bedoelt, anders gezegd



Er naar toe gewerkt, grenzen verlegd
Alles verloren, nooit meer aan doen
Tijdperk gesloten, ik moet het er mee doen
Volgens jou, dramaqueen
Volgens mij, gebroken trien

vrijdag 8 juni 2012

Slapeloos

Eindeloos, slapeloos, slechte, nacht
Draaien, woelen, draaien, pracht
Denk je, doe maar, draai maar, slaap
Waar, hier, daar, ja maar
Eenzaam, bang, slapeloos, alleen
Bed, te groot, hoofd, te klein
Hoofd onder deken, ogen dicht
Morgen, beter, slapen, plicht

donderdag 7 juni 2012

woensdag 6 juni 2012

Jong en gelovig

Er is een hele nieuwe generatie gelovigen. Jongeren die opgroeien in een tijd waarin geloven niet meer zo normaal is als vroeger en al helemaal niet meer 'hip' of 'cool'. Een generatie die uitkomen voor het geloof alleen maar moeilijk vind en waarvoor het ook steeds moeilijker is om uit te komen voor je geloof, omdat zo veel mensen je niet begrijpen of met hun eigen ingewikkelde theorieën komen. Het geloof en geloven van een geloof is iets wat telkens blijft veranderen per generatie. Toch worden veranderingen zo veel mogelijk tegen gegaan. Psalmen worden bij ons tegenwoordig ritmisch gezongen, maar het is een nogal heikel punt geweest toen dat allemaal in moest gaan. Er waren zelfs mensen die stug de oude versie door bleven zingen of gewoon helemaal niet meezongen. Belachelijk toch eigenlijk? Overal is vernieuwing zichtbaar, waarom in de kerk dan niet?



Er zijn zoveel mensen die het vreselijk vinden dat de psalmen steeds meer teniet gedaan worden en de jeugd veel liever Opwekking zingt (niet iedereen natuurlijk). Maar bij ons in de kerk blijven mensen weg bij onze 'gemeentedienst' omdat er te veel liederen gezongen worden in plaats van psalmen. We mochten het zelfs geen jeugddienst noemen, omdat ouderen anders helemaal weg zouden blijven.

En dan tussen al die ouderen in die veranderingen tegen willen houden, vind ik het super als een al wat oudere dominee zegt: 'de jeugd gelooft op haar manier en met hun eigen liederen'. Gewoon eindelijk eens iemand die begrijpt dat er vernieuwing is die misschien zelfs wel nodig is. Die snapt dat het orgel ontzettend mooi is, maar niet meer heel modern. En ook al zingen we andere liederen, het hoeft toch niet meteen negatief te zijn? We blijven nog steeds geloven in dezelfde God en hebben dezelfde grondbeginselen als iemand van 80.

maandag 4 juni 2012

Mijn gave?

Gisteravond hadden we een preek over gaven naar aanleiding van 1 Korinthe 12 vers 1-11. Van de preek zelf was ik al behoorlijk onder de indruk, maar het zette me ook behoorlijk aan het denken. In de preek werden verschillende gaven als voorbeeld genoemd: de broeder uit de kerkenraad die niet spontaan kon danken, maar gouden handen had, de zuster die leiding gaf aan een club of zondagschool, een evangelist of iemand zoals Marije Puper, een vrouw die haar hele Nederlandse leventje opgegeven heeft om in Namibië lerares te zijn.

Maar wat is nou mijn gave? Bidden vind ik in een bekende omgeving op zich geen probleem (behalve de hele bijzondere gebeden met Rob, die ik echt een top-bidder vind!), spreken voor een groep vind ik ondertussen ook al niet eng meer en een Bijbelstudie leiden kan ik ook wel, maar zijn dit dan gave? Dingen waarin ik echt uitblink? Is het egoïstisch om over mezelf te zeggen dat ik vind dat ik goed kan schrijven? Ach, de Israelieten maakten er een wedstrijdje van en vonden dat de ene gave boven de andere stond, dus een beetje egoisme is wel gepast.


Mijn talent heb ik nog nooit erg goed toe kunnen passen. Ik blog wel (eens) over mijn geloof, maar heel diepgaand vind ik het nooit. Ik heb voor een jeugdweekend 2 jaar geleden ook een stukje naar aanleiding van een bijbeltekst geschreven en dat was op zich best mooi (KLIK), maar om nou te zeggen dat ik echt Bijbeldagboek-materiaal heb, is wel heel erg overdreven. Maar toch denk ik dat er ooit een moment komt dat ik mijn talent wel kan gebruiken om mensen echt aan te raken. Of misschien is mijn talent wel iets totaal anders en moet ik er gewoon nog achter zien te komen!