donderdag 26 april 2012

~

Music doesn't lie. If there is something to be changed in this world, then it can only happen through music ~ Jimi Hendrix






~

Can you lie next to her
and give her your heart, your heart?
As well as your body
And can you lie next to her
and confess your love, your love?
As well as your folly
And can you kneel before this king
and say "I’m clean", "I’m Clean"?

But tell me now where was my fault,
in loving you with my whole heart?
Oh, tell me now where was my fault, in loving you with my whole heart?

woensdag 25 april 2012

-

Natte vlekken op mijn wangen,
Ogen, dikke drap.
Snotterneus, rode wangen.
Hoofd, boem, klap.
Woorden, huilen, schreeuwen, spijt,
Liefde, vroeger, later, tijd.
Slapeloos, draaien, woelen, draaien.
Snikken, troosten, schreeuwen, woede.
Bozer dan boos, dommer dan dom.
Slapeloos, uren, tiktak, voorbij.
Alles over, voorbij, te laat.

Wellus, nietus, mijn schuld.
Sorry, het spijt me, alweer.
Het is goed, 'k vergeef je,
Voor de zoveelste keer.

maandag 23 april 2012

Kicking and alive!

Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God. -- Romeinen 6:11

Toen ik de eerste van deze maand belijdenis deed, deed ik niet alleen belijdenis van het geloof. Ik beleed ook mijn zonden open en eerlijk tegenover een volle kerk, de dominee en bovenal (of eigenlijk vooral) tegenover God.

Zonde is iets waar veel dominees preken over vol kunnen preken. De éne kerkganger vindt dat er teveel gepreekt wordt over zonden, de ander vindt dat het wel eens wat meer mag. Het maakt mij niet zoveel uit waarover er gepreekt wordt, zolang het maar goed begrijpbaar is en het liefst ook nog een beetje actueel en toepasbaar op vandaag de dag. Misschien denk je, wat wordt er nou bedoeld met die Bijbeltekst uit Romeinen? Ik kan je niet precies de uitleg geven die theologen zullen geven, maar ik zal in ieder geval mijn eigen interpretatie geven (en die zal echt niet iedereen met me eens zijn).


Ik denk dat het belangrijk is om je zonden te belijden en te geloven dat Jezus voor jou zonden gestorven is. Want Hij stierf 2000 jaar geleden aan een houten kruis met spijkers door zijn handen en voeten. Hoe bijzonder is dat eigenlijk al?! Maar als we écht geloven in Jezus en wat Hij voor ons gedaan heeft, dan 'sterven we' eigenlijk samen met Hem aan het kruis. Wij leggen onze zonden bij Hem neer, Jezus stierf voor deze zonden en nu zijn wij levend door dit offer. Dit klinkt misschien heel simpel, maar het was zeker wel een behoorlijk top job te noemen. Het belangrijkste punt hier? Je zonden belijden. Iedereen weet eigenlijk wel dat we zonden doen, maar we stoppen ze zo graag weg. Want 'Jezus is toch voor ons gestorven'. Je moet durven te belijden dat Jezus voor jou zonden gestorven is. En ik ga je nu niet verplichten om belijdeniscatechisatie te gaan volgen aankomend seizoen, maar zo moeilijk is het belijden van je zonden helemaal niet. Het enige wat jij hoeft te doen is het belijden in je gebed. Maar daar ligt bij sommige het probleem al, bidden.

dinsdag 17 april 2012

Be better than you were before!

Na een hele berg baaldagen ben ik nu weer helemaal soort van herboren. Toen ik vanochtend wakker werd ging het alsnog niet zo soepel als ik zelf wilde, maar toen dacht ik aan hoe geweldig mijn leven eigenlijk is met een vriendje zoals Robbert, lieve vriendinnen en vrienden en héle lieve ouders!



Mijn toetsweek ging GOEHOED! Ja, dat hoor je van mijn kant écht niet vaak en daarom ben ik er ook zo óntzettend blij mee! Ik heb geen enkele onvoldoende gehaald kan ik je vertellen. Ik heb anti-stress pilletjes (gewoon van die dingen tegen examenvrees) en ze helpen dus echt wel! Ik zie mijn examens (en mijn herkansingen) op dit moment ook helemaal zitten, dus het komt dit jaar helemaal goed! Afgelopen zaterdag ben ik wezen kijken bij de Erasmus Universiteit en dat zie ik ook wel zitten. Pedagogische Wetenschappen lijkt me echt superleuk!

Yes, yes! I'm so happy de flappy.

zondag 15 april 2012

Happy face

Iedere ochtend probeer ik zo positief mogelijk mijn bed uit te komen. Negen van de tien keer lukt dat ook. Dan lukt het om überhaupt uit bed te komen. Maar die tiende keer, de keer dat het niet lukt, dan is het echt een hel. Eerst probeer ik al zo vaak mogelijk mijn wekker te verstellen. Net alsof die paar minuutjes langer mijn humeur en mijn rotgevoel kunnen verhelpen. Uiteindelijk zit ik vaak jankend van ellende aan de ontbijttafel, als ik überhaupt de moeite neem om naar beneden te komen en niet gewoon naar mijn moeder roep dat ik me niet lekker voel.



Iedere dag loop ik met een maskertje op en dat ben ik zo ontzettend zat. Ik wil gewoon een happy face opzetten die daadwerkelijk gemeend is. Ik wil me niet iedere dag zo rot voelen, maar gewoon een gemeende glimlach opzetten omdat het leven eigenlijk gewoon facking mooi is.



Ik wil, ik wil, ik wil...

woensdag 11 april 2012

For those days we felt like a mistake

For those days we felt like a mistake,
Those times when love's what you hate
Somehow
We keep marchin on

For those nights that I couldn't be there,
I've made it harder to know that you know
That somehow
We'll keep movin on

There's so many wars we fought
There's so many things we're not
But with what we have
I promise you that
We're marchin on
We're marchin on

~ OneRepublic

maandag 9 april 2012

090411

Nee, er staat geen verkeerde datum bovenaan dit bericht. Vorig jaar op deze datum kreeg ik verkering met de allergeweldigste persoon op aarde!

Ondertussen, een jaar verder, zijn we er wel achter dat niet alles altijd even soepel verloopt. Dat het wennen is om ineens wel heel veel rekening te houden met iemand anders en dat ruzie's soms gewoon nodig zijn, hoe raar dat laatste ook klinkt.

Maar man, wat ben ik nog steeds dankbaar voor Robs (ja, ik kan het gewoon niet genoeg blijven zeggen)! Hij maakt mijn leven een behoorlijk stuk leuker en het vooruitzicht om met hem te zijn laat me altijd lachen :). Ik voel me veilig in zijn armen en wil nog zoooooo ontzettend lang bij hem blijven. Ode aan Robbert, ode aan de liefde!

Robbert Berkhout, ik ben stapel op je!

zondag 8 april 2012

Pasen en een beetje Max Lucado

Max Lucado is onder de meeste christenen geen onbekende. Hij schrijft ontzettend mooie stukjes of combineert stukjes van anderen en zichzelf in zijn boeken. Ik heb bij mijn Belijdenisdienst een hele stapel van zijn boekjes gehad en ben er superblij mee!

Vandaag is het Pasen. Na Goede Vrijdag, een hele goede, waarbij Jezus voor ons het leven gaf, mogen we nu gedenken dat hij ook weer opstond! Geweldig toch! Ik heb eventjes gegoogled aangezien ik niet thuis ben om mooie stukjes op te zoeken, maar ik vind dat ik hele mooie gevonden heb. Dus aanschouw:

Mensen, als je verwacht dat het er in jouw leven eerlijk aan toe zal gaan, vergeet het maar! Zo zal het niet zijn. Je zult te maken krijgen met ziekte. En je lichaam zal aftakelen. Je wordt misschien slachtoffer van de fout van iemand anders. Maar je kunt door die zware tijden heen komen als je je hart nu voorbereidt. Leef om je Verlosser te kennen en te dienen. Hij houdt van jou en stierf zodat jij een eeuwig thuis kon krijgen, vrij van pijn en zorgen.
(uit Levend Water, 365 overdenkingen, Max Lucado)

Hulpverleners kunnen je steunen te midden van de storm,
maar je hebt een God nodig die de storm tot zwijgen kan brengen.
Vrienden kunnen je hand vasthouden wanneer je op sterven ligt,
maar je hebt een Jahweh nodig die de dood heeft overwonnen.
(Uit: Leven in Zijn handen)

Fijne Paasdagen verder nog!

zondag 1 april 2012

JA!

Rond de tijd dat dit bericht gepubliceerd wordt hoop ik voorin de kerk te zitten. Naast 4 jongens waarmee ik het afgelopen half jaar Belijdenis-catechisatie gevolgd heb. We zijn niet altijd met z'n vijven geweest. Op ons dieptepunt waren we zelfs maar met z'n drieën, zelfs een keer met z'n tweeën toen iemand ziek was.

We hebben behoorlijk wat voor onze kiezen gehad, want zoals ik al eerder geschreven heb, kreeg één van de jongens uit onze groep een ongeluk. Verder ging de verkering van een andere jongen uit, waardoor hij juist naar catechisatie kwam. Ik was het enige meisje, maar heb dit nooit als nadeel gezien. Ik ben dankbaar voor de gesprekken en voor mijn belijdenisgroep. We zijn dan misschien niet met veel geweest, maar we deden het allemaal met dezelfde reden: om te laten zien dat wij achter God willen staan.

Ergens rond deze tijd hoop ik dat mijn 'ja' door de kerk klinkt, omdat ik daarmee wil antwoorden op de vraag die God mij bij mijn doop al stelde. Namelijk; 'wil jij Mij volgen?' Bij mijn doop zei God 'ja' tegen mij en nu wil ik daarop antwoorden door het doen van belijdenis.