vrijdag 30 november 2012

De schrijver.

De schrijver schrijft wat geschreven moet worden. De zinnen, letters, woorden, misschien. De schrijver schrijft wat gedreven moet worden. Gehoord, bespot, gelezen, gezien. De schrijver verwoordt gevoelens, liefdesverhalen, geluk. De schrijver schrijft over haat, tranen, groepsdruk.

Letters worden woorden. Woorden vormen zinnen. Zinnen vormen het verhaal dat de schrijver schrijft en geschreven heeft.

De schrijver schrijft niet voor ´t publiek maar voor zichzelf. Hij schrijft voor het geschreven woord. Soms houdt hij woorden voor zichzelf en schrijft hij ongestoord. Soms wil hij spreken, schrijven, zinnen. Soms zal hij preken, erbij verzinnen. Maar meestal kruipt hij achter zijn tafel en verdwijnt in de letters die woorden worden en de woorden die worden, zinnen.

En als de schrijver geschreven heeft, wat geschreven staat. Dan is het voor de schrijver tijd, dat hij verder gaat.

maandag 26 november 2012

Diepe wateren.

Haar ogen kijken me aan, vragend.
Diep als water, donker als de nacht.
Haar haren, wild, wapperend, overal.

Voor haar lichaam, gekruist.
Houden haar handen geduldig, de wacht.

Haar blauwe shirt, te groot.
Zwarte broek, gescheurd, kapot.
Schoenen, afgetrapt, open teen.
Lichaam, te slank, vel over been.

Terwijl ze me aankijkt en houdt, de wacht.
Lijkt het alsof ze in die diepe wateren,
Heel even, kort, maar bondig.
Voorzichtig, gebroken naar me lacht.

maandag 19 november 2012

zondag 11 november 2012

Don't you worry child, see heavens got a plan for you

Vertrouw bij je werk op de HEER, en je plannen zullen slagen ~ Spreuken 16:3

Ieder mens heeft wel een plan voor zijn leven. En zelfs de grootste flierefluiter heeft wel íets wat hij wil bereiken in zijn of haar leven. Al is het maar 'm'n ding doen' of 'chillen'.

Zeker in de dagen dat mijn enige doel was om de dag door te komen en op school een soort van mee te doen, zei mijn vader zo vaak 'vertrouw maar op God, leg het bij Hem neer'. Hoe moeilijk is het dan om in zo'n situatie echt 100% op God te vertrouwen? Ik kan je verzekeren dat het vreselijk zwaar en moeilijk is. Het is toch veel makkelijker om aan aardse dingen vast te houden? Die geven je zekerheid, zijn tastbaar en kunnen direct ingezet worden. Je hoeft niet te wachten tot het 'je tijd' is om te stralen, om succes te hebben en om je plannen te laten slagen. Met aardse dingen kan het à la de minute, maar geeft het echt voldoening? Slagen je plannen echt? Of is het alleen maar een maniertje om even gelukkig en tevreden te zijn. Om er dan later achter te komen dat dit toch niet jou zin van het leven was.

Vertrouwen op de HEER vergt behalve een rotsvast vertrouwen ook overgave en opgeven. Je moet je volledig over kunnen geven, wil je iemand kunnen vertrouwen. 100% is niet genoeg. Je moet de aardse dingen op kunnen geven, je volledig in het vertrouwen van de HEERE storten, wil je je plannen laten slagen. Je moet geloven in het plan dat God met je leven heeft. Je moet je geen zorgen maken, maar inzien dat God je wilt helpen, dat Hij ervoor wil zorgen dat je leven op aarde een succesverhaal wordt, maar het leven dat hierna komt de bestverkopende bestseller ooit!

vrijdag 9 november 2012

Heading to Happy

In juli 2011 beschreef ik mijn Utopia. En het fijne van mijn utopia is dat hij nog steeds heerlijk veranderbaar kan zijn. Zoals al eerder gezegd vind ik het heerlijk om te dagdromen, om te denken aan later en in gedachten al een heel huis inrichten. Het is grappig om te zien hoeveel er in één jaar kan veranderen aan mijn hele planning. Maar aan de andere kant is het heerlijk om weer een compleet nieuw leventje te bedenken. Aanpassen is nooit dodelijk geweest.


De komende jaren ga ik bezig zijn met studeren. Pedagogische Wetenschappen is het geworden. Totaal wat anders dan wat ik vorig jaar zei, heerlijk. Ik wil na mijn bachelor nog een master doen. Als ik eindelijk mijn rijbewijs heb en mijn bankrekening het toelaat wil ik ontzettend graag een kamertje betrekken in Rotterdam. Ik wil naar het buitenland om daar stage te lopen en te studeren en ik wil grenzeloos van het leven genieten.

Ik wil de man van mijn leven ontmoeten, afstuderen, werken en uiteindelijk een happy family stichten. Als het even kan in of in de buurt van een stad en anders gewoon lekker in Zijderveld of Everdingen. Ik zal leven!

woensdag 7 november 2012

Dankbaar.

Vandaag is het dankdag voor gewas en arbeid. En daar ben ik natuurlijk ontzettend dankbaar voor, maar ik wil ook nog een aantal andere dingen noemen waarvoor ik ontzettend dankbaar ben:

-Het feit dat ik de kans krijg om te studeren. Voor zoveel mensen is het niet haalbaar of niet betaalbaar en ik krijg gewoon de kans om te studeren in de prachtige stad Rotterdam. Ik krijg de kans om mijn hersenpan nog verder te verrijken met kennis. Geweldig toch!

-Ik ben dankbaar voor mijn geweldige familie die me ondanks alles, een heleboel tegenslagen, maar ook heel veel mooie moment, is blijven steunen en nog steeds op alle mogelijke manieren blijft steunen. Ik hou van jullie!

-Ik ben dankbaar voor mijn geweldige vrienden hier in Zijderveld. Ik kan me erover blijven verbazen hoe het stuk voor stuk zulke unieke mensen zijn. De éne kan heel serieus zijn, de ander kan me altijd aan het lachen maken. Jullie zijn topmensen!

-Ik ben ook nog steeds dankbaar voor mijn heerlijke vriendinnen die ik op het Heerenlanden gemaakt heb. Jullie zijn werkelijk waar topwijven! Sowieso ben ik jullie ontzettend dankbaar voor die 6 jaar dat jullie me door dik en dun gesteund hebben en ik vind het heerlijk om nog steeds vriendinnen met jullie te zijn!

-Ik ben dankbaar voor mijn collegaatjes die ook nog eens mijn vriendinnetjes zijn! Werken is zoveel minder erg met jullie erbij!

-Christa, jij moet ook zeker genoemd worden! Wat ben ik blij dat ik jou in de afgelopen maanden een heel stuk beter heb leren kennen! Er zijn ook goede dingen die voortkomen uit slechte dingen en daar ben jij wel het bewijs van!

-Speciaal ereplaatsje voor Syl & Nicky! Jullie zijn een stel geweldig leuke kinderen. Ik voel me helemaal op m'n gemak bij jullie en ik hoop dat we nog heel veel jaartjes met elkaar mogen nerden! De uni was zoveel minder leuk geweest zonder jullie en ik vraag me af of ik het wel overleefd had (not kidding) zonder jullie!

-Minder speciaal ereplaatsje voor Stefan. Maar desalniettemin een ereplaatsje! Steef, je bent een topper. Bedankt dat je altijd mijn geweldige gezeik aanhoort, me voorziet van eindeloze adviezen, je mening durft te verkondigen tegen me en me 9 van de 10 keer gewoon met mijn beide benen terug op moeder aarde zet. You're amazing!

-Bovenal ben ik dankbaar voor een geweldige, liefdevolle God die me dit alles gegeven heeft!

maandag 5 november 2012

Uw God is mijn God.

Van niet-christelijke vrienden en vriendinnen krijg ik wel eens de vraag waarom ik nou zo graag een christelijke vriend wil en eigenlijk ook een christelijke man als het even zou kunnen. Gisteren ging het in de preek over Ruth en dan vooral over het volgende stuk:
Maar Ruth antwoordde: 'Vraag me toch niet langer u te verlaten en terug te gaan, weg van u. Waar u gaat, zal ik gaan, waar u slaapt, zal ik slapen; uw volk is mijn volk en uw God is mijn God. ~ Ruth 1: 16

En ik heb de tekst eigenlijk totaal uit zijn verband getrokken en doe nu even niks met de context, maar ik wil toch even ingaan op 'uw God is mijn God'. Want behalve een persoon waarmee ik wederzijdse liefde kan delen, wil ik ook heel graag mijn geloof delen. Ik wil dat de God waar ik voor leef, waarover ik later mijn kinderen wil vertellen en aan wie ik door mijn belijdenis mijn leven heb gegeven ook de God is van de persoon waar ik mijn leven (of een deel daarvan) wil delen. Ik zoek herkenning van wat ik voor Hem voel. En natuurlijk iedereen beleefd zijn of haar geloof grotendeels anders, maar toch dat praten is zo belangrijk!

Geloven brengt zoveel onzekerheden met zich mee. Over je eigen zondigheid, over alles wat er na de dood komt, over je geloof. Dan kun je nog zolang catechisatie gevolgd hebben, tien keer belijdenis gedaan hebben en honderd jaar clubwerk doen, die onzekerheden blijven er bij velen. En ik wil daarover kunnen praten. Ik wil al mijn onzekerheden niet alleen neer kunnen leggen bij mijn Vader in de hemel, maar ook bij iemand met wie ik kan praten over die onzekerheden op een andere manier dan via gebed. Ik wil ook samen kunnen bidden. Ik wil geen vreemde eet in de bijt zijn in een familie vol ongelovigen. Ik wil me inzetten voor een kerk.

En ja ik wil ook zoetsappige dingen; handjes vasthouden in de kerk, samen geloven, trouwen in de kerk, ga nog maar even door.

En misschien vinden niet-christenen dit wel ontzettend conservatief, zoals ik nu allemaal schrijf. Misschien zijn er ook wel-christenen die het conservatief vinden. Maar dit is wat het is, zo zit het voor mij in elkaar.

donderdag 1 november 2012